Ter herinnering aan…

“Als mijn adem op is, het gedaan is met mijn leven, reis ik naar de hemel toe om een concert te geven. Want ik was nog lang niet klaar, mijn bas niet uitgeklonken. Ik klop aan en meld me daar bij het bandje in de wolken”

Dank je wel Henny Vrienten!

Meisje uit Tilburg

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Zoals…en dan…

In deze maand stel ik mijzelf een hoop vragen en ook al soms die ene. En heb nog maar een deel van een begin van een antwoord gevonden. Hoe is dat voor jou?

Wat zijn zoveel anderen toch zoveel moediger. Wat zijn wij hier nu toch vaak …vul maar in. Dan volgen er voor mij meteen al wel veel meer antwoorden. Niet bijzonder fraai vind ik ze vooralsnog. 

 

Het tweede deel van het verzetsgedicht ‘Iemand stelt de vraag’ uit 1970 werd in 2017 aangebracht op de zijgevel van Uitgeverij De Bezige Bij in de Van Miereveldstraat in Amsterdam. Met het plaatsen van het gevelgedicht werd destijds stilgestaan bij de verzetsgeschiedenis van De Bezige Bij. 

In actie tegen de oorlog in Oekraïne is dit gedicht nu, met grote instemming van Remco Campert, vertaald in het Oekraïens, Russisch, Engels, Duits, Frans, Pools, Spaans, Grieks, Noors, Portugees, Litouws en Zweeds. Meer vertalingen zullen nog volgen. 

Uitgever Francien Schuursma vertelt over de actie: ‘Net als iedereen zijn wij zeer begaan met wat er nu in Oekraïne gebeurt. Onze uitgeverij is gevestigd tegenover het Russische handelsconsulaat, en om de hoek is een Europese vestiging van Gazprom. Deze actie is onze manier om uitdrukking te geven aan onze verontwaardiging en ongerustheid.’ Met het plaatsen van het gevelgedicht werd destijds stilgestaan bij de verzetsgeschiedenis van De Bezige Bij.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Overgangen

 

Tussen half december en eind februari heb ik door Zuid-Portugal en Spanje getrokken. Het was een heerlijk nomadenbestaan. 
Ik mis de plekken waar je zomaar mag overnachten en wakker worden. Daar kwam de zon vaak nog specialer op of ging ze er zo mooi onder. En overdag was ze er ook…
 
Net thuis en een poging gedaan de zon ‘mee te nemen’. Voor de afgelopen en aankomende dagen lijkt dat redelijk gelukt. Dus hop, naar buiten nu en met een klant wandelen in deze bijna- lentestralen. Ook weer heel fijn. 
 
En dat de zon op andere plekken ook heel gauw letterlijk en figuurlijk weer mag stralen en verwarmen. Alsjeblieft, dat die overgang ook te maken is. Van donker naar weer licht. 
 
 
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

When winter comes

When winter comes to a woman’s soul, she withdraws into her inner self, her deepest spaces. She refuses all connection, refuses all arguments that she should engage in the world.  

She may say she is resting, but she is more than resting: she is creating a new universe within herself, examine and breaking old patterns, destroying what should not be revived, feeding in secret what needs to thrive. 

Winter women are those who bring into the next cycle what should be saved. They are the deep conservators of knowledge and power. Not for nothing did ancient peoples honor the grandmother. In her calm deliberateness, she winters over our truth, she freezes out false- heartedness. 

Look into her eyes, this winter woman. 

In her gray spaciousness you can see the future. 

Look out of your own winter eyes. You too can see the future. 

 

Mooie tekst toch. Is van Patricia Monaghan. Zij schreef o.a. The encyclopedia of Celtic mythology and folkore.

Voor alle vrouwen; mooie winter en wie weet zie je een glimp van je toekomst. En voor alle mannen, net zo van harte gewenst. Fijne feestdagen!

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Schemeren

“Kijken hoe de schemering invalt. Simpelweg zitten en zien hoe de duisternis opkomt, hoe grenzen vervagen, de dag verwatert. Schemeren wordt het ook wel genoemd.

Een stoel en wat uitzicht, meer heb je niet nodig. Wat zou er gebeuren als Nederland massaal aan het schemeren sloeg? Elke dag de overgang van werk naar rust zou markeren, elke dag een uur niets produceren of consumeren, elke dag het besef dat tegenstellingen met elkaar verweven zijn en even, heel even de mogelijkheid voelen een wolf, een vleermuis, de mist te zijn.”

Ik nodig je graag uit om het hele essay ‘‘Verlos ons van de drang naar meer en beter met nieuwe rituelen’ te lezen. Je wil dan misschien ook wel meteen schemeren wat later op de dag, of morgen. In ieder geval gebeurde dat mij. Probeer het eens, er valt veel moois aan te beleven.

Marjolijn van Heemstra is theatermaker en schrijver.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Tevoorschijn komen

Het is goed

dat ik de zee heb gezocht,

daar kwamen zij en ik tevoorschijn.

Zoals de heerlijke vongole tevoorschijn komen als het Wad droogvalt, zo ben ik in september ook zelf weer tevoorschijn gekomen na een pittig tandentraject. Het moest en het was afzien maar ik kan nu weer, breeduit, lachen. En dat bakje rechts heeft me na de pluk zalig gesmaakt.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Bijna lui…

Zin in een luie zomer. Bijna is het zover. Daarin ook nog wat aan te kijken, daarover later weer.

Mieke

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Voel uzelf aan de tand

‘U richt uw blik op de buitenwereld, en dat nu zou u vooral niet moeten doen.

Niemand kan u raad geven en helpen, niemand.

Er is maar één enkel middel. Voel uzelf aan de tand’

 

Gelezen in:

  • De Genocidefax. Van Roxane van Iperen, boekenweekessay 2021. Lees, lees, lees. En draag de vraag met je mee; wat doe jij als het erop aankomt?

Woorden van:

  • Rainer Maria Rilke. Brieven aan een jonge dichter, 1903  De brief in Mister Motley, een magazine over beeldende kunst dat kunst en leven aan elkaar knoopt.

Meer informatie:

Ode aan:

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Kunnen we wat van gebruiken

Altijd, zeker nu en straks ook nog. Laten we allemaal eens wat vaker turen in de verte en kijken, naar wat we daar kunnen bespeuren. En het daar wat meer met rust over hebben. Pffft:-)

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Grand battement

De Keuze van Edith Eva Eger. Lees dit boek. Het is zo mooi, het is zo leerzaam, het is zo…Vul later zelf maar in wat hier nog meer had kunnen staan.

In een blog van een tijd geleden heb ik een keer geschreven dat ik mijn werk doe omdat ik geloof in veerkracht; dat wij op kunnen veren. Dat wordt in dit boek beschreven. En hoe.

Vanaf haar vierde deed mw. Eger aan ballet. Een Grand Battement is een hoge balletschop en menige toespraak voor een groot publiek begint of eindigt zij met zo’n ‘schop’.

Inmiddels is ze bijna 94, wie weet of ze het nu nog doet, maar op haar 91e danste ze nog in Nederland

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen