Er was eens…

In Trouw las ik deze maand het verhaal van Lilian Hoogendoorn, in de reeks ‘Welk verhaal geeft uw leven zin?’

Ik heb genoten van hoe zij haar reis beschrijft en waar ze uiteindelijk uitgekomen is; schrijven, om wie we zijn en wat we doen onder woorden te brengen.

In het artikel verhaalt ze over – ik haal een paar zinnen uit wat ze zegt – hoe ze zich bewust werd van de werking van het schrijven van levenservaringen in sprookjesvorm alsook het effect dat woorden op ons hebben; hoe we er door openen of van dicht kunnen gaan, op hol van kunnen slaan of rustig gaan zitten bij wat we horen of lezen. Ze heeft het over woorden als over een verlangen, een liefde voor iets, een ‘vuur’. Dan spreken woorden tot de verbeelding, nodigen ze uit tot verder kijken en verder reiken. Maar ook tot afremmen, tot wegen en overwegen.

Er was eens…een vrouw die op reis ging en haar bestemming heeft gevonden. Ze is nu woordkunstenaar.

Artikel Trouw – de Verdieping – Zin in het alledaagse

Ik kan me zomaar voorstellen dat ik eens contact met haar maak. Wie weet jij ook.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Waar kijken we naar uit?

Het jaar loopt op zijn eind. Ik merk het aan klanten die ietwat hijgerig bij me binnenkomen. Er moet nog zoveel (af), zeggen ze bijna allemaal. Ik merk het ook aan mijzelf, ik zucht wat meer en heb zowaar een lijstje waar ik van alles met een v-teken markeer, eenmaal achter de rug. Elke vink brengt me dichter bij de kerstboom. Die al wel staat maar waar ik alleen na het optuigen heel even bij heb gezeten. 

We zijn op weg naar Kerst en de rest. Waar kijken we dan naar uit? 

Ik naar traagheid, luiheid, rust. Naar even buitendienst zijn.

Mijn trage tijd start vlak voor Kerst in de Nationale Opera & Ballet, daar gaan ‘mijn favoriete mannen’ , de hoogleraren Denys, de Wachter en Verhaeghe, met elkaar in gesprek over de illusie van chronisch geluk. 

De heren volgend zal ik me daarna vast weer realiseren dat ik heel soms nog wat uit de bocht kan vliegen door ‘Kerst en de rest’: mijn verlangen dat die dagen (ervoor, tijdens en erna) allemaal heel behaaglijk zijn; beregezellig, in pais en vree en iedereen gelukkig. Een illusie. Mijn uit de bocht vliegen kent zijn oorsprong in lang vervlogen tijden en kan ik al lang heel veel beter beteugelen.  Pijn van ooit is gedeeld of wordt dat, wanneer oud zeer toch weer even opspeelt. En dat geeft me iets anders, waar ook de heren hoogleraren voor pleiten: verbondenheid, voldoening, verdieping. 

Niet meer bang voor ‘Kerst en de rest’. Ik kijk er nog steeds naar uit én ik kijk er simpeler naar. 

En na de tussentijd kijk ik uit naar het nieuwe jaar. Naar bestaande en nieuwe klanten, naar mijn afspraak voor een poging tot het beoefenen van onderzoeksjournalistiek en naar hoe het zo gepensioneerd zijn van mijn vent hem gaat bevallen. En mij 🙂

Waar kijk jij naar uit? 

Ik wens je een rustige tussentijd. Tot in 2020. 

Mocht je zin hebben in inzichten van de drie mannen…

Mieke

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Lege stoel

Klanten nemen normaal gesproken afscheid na een bepaalde tijd. Klanten kunnen ook ineens wegvallen. Omdat ze letterlijk vallen, in de herfst bij het ruimen van blad in het weekend. Een ongeluk, zoveel vaker in en rondom onze huizen voorkomend dan wij ons, denk ik, beseffen.

Plots, eensklaps, bruusk, ongedacht, onaangekondigd, onverwacht, plompverloren, abrupt. Zomaar zat hij die avond in dat weekend niet meer aan tafel bij zijn vrouw en zijn kinderen. Ik heb hem twee keer mogen ontmoeten. Na zijn eerst gesproken woorden keek ik hem enigszins bevreemd aan. “Jaha…ik ben zijn broer” zei hij lachend. Toen zag ik het ook meteen. Aimabele mannen uit het oosten van het land. Types ‘niet kakelen, maar eieren leggen’. Broer ging ook meteen op eigen wijze op onderzoek uit en gaf daar vrolijk een eerste verslag van.

En nu is er een lege stoel. En zijn er heel wat lege stoelen, op al die plaatsen waar hij een plek had. Er zal niet meer door hem gesproken worden maar óver hem gesproken. En op andere wijzen mét hem, schat ik in. En nog heel lang vermoed ik. Zijn lege stoel mag plek hebben en plek behouden.

Laten wij ons alsjeblieft voldoende genoeg steeds opnieuw van allerlei beseffen…dat wij bijvoorbeeld vandaag een stoel hebben kunnen pakken en ergens bij hebben kunnen aanschuiven.

Dag A !

Mieke

Met toestemming van zijn broer gepubliceerd.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Van een lange pauze naar korte pauzes

Buiten is het 14 graden en binnen zit ik…

Een lange zomer ligt achter me. Inmiddels weer wat weken aan de slag en vandaag zo’n dag die ook hoort bij het ondernemerschap; administratie. Hierbij heb ik mezelf aangeleerd om met regelmaat even iets geheel anders te doen, om me daarna weer te concentreren op voorgenomen taken. Ik zoek dan nieuwe muziek op spotify, beluister een podcast of pak mijn lijstje met ‘aanraders’ erbij en kies er een uit. Zo kreeg ik vorige week de tip een filmpje op YouTube te bekijken van de brassband Meute uit Hamburg die het nummer Hey Hey van Dennis Ferrer spelen.

Buiten miezert het al de hele dag, binnen werk ik zeer vrolijk verder na zo’n lekker pauzenummer. 

Wat doe jij om even te ontspannen? Ik heb een aanrader van tien minuten voor je…

Laat je even meenemen naar iets anders…

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Over je eigen schoenpunten heen kijken

Alessandro Baricco is een Italiaans schrijver, filosoof, muziekcriticus en oprichter van Scuola Holden.

Naar aanleiding van zijn essay” E ora le élite si mettano in gioco” in La Repubblica had ik een tijdje geleden op de Italiaanse televisie flink wat opwinding geobserveerd. Ik begreep er lang niet alles van maar absoluut duidelijk was dat hij in Italië voor veel opschudding had gezorgd. Ik heb daarna een poging gedaan dit in het Italiaans te lezen. Dat viel vies tegen, wat ook weer niet heel gek is, de tijd dat ik daar een tijdje woonde ligt alweer ruim 30 jaar achter me. 

Gelukkig is het opgepikt, zijn er mensen die deze prachttaal wel echt beheersen en dus is er een vertaling van. Wie weet ben jij ook nieuwsgierig naar jouw staat van opwinding nu je weet dat het voor beroering heeft gezorgd? En welke woorden komen dan als eerste bij je op?

Met dit essay joeg hij dus de elite in heel Italië op de kast. Zij waren nog geheel niet in staat over ‘hun schoenpunten heen te kijken’.

De auteur schreef heel wat jaren geleden ‘De Barbaren’ (korte samenvatting en recensie) en deze maand is ‘The Game’ verschenen. Dit boek ligt op een stapeltje, om binnenkort mee op reis te nemen. 

Ook interessant: interview over de aankondiging van zijn boek ‘The Game’, Scuola Holden en meer en een interview met Baricco door ‘onze zuiderburen’.

De Barbaren en The Game zijn uitgegeven door De Bezige Bij. Vragen die in deze boeken centraal staan: is er in de moderne tijd nog plaats voor bezieling & lopen we het risico om onze menselijkheid te verliezen in dit digitale tijdperk? 

Veel leesplezier, opwinding en blijf kijken, over die schoenpunten.

Mijn eerste woorden waren: pijnlijk en goed, zo’n spiegel weer. Niet alleen voor de Italianen, ook voor mezelf.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Geen excuses

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Podcasts

In de auto, trein, en heel soms ook wandelend, luister ik meer en meer naar podcasts. Ik vat mijn ervaring (plus tersluikse boodschap en in mijn ogen vette winst), van het volgen hiervan graag samen met een gedicht (schrijver’s naam had ik graag genoemd maar is mij onbekend), met daaronder enkele luistertips.

Wees blij als jij bent kwijt geraakt wat altijd rotsvast vast stond

Verheugd als jij je jeugdige vertrouwen los moet laten

Je niet meer kunt verlaten op de zekerheid die jou altijd met beide voeten op de aarde hield

Geheid zalig ben je als je, al is het maar eenmalig

los komt van wat waar is, niet meer verwijzen kan naar wat dáár is

Omdat dat dáár nu overal kan zijn

Het vergezicht versplinterd, om stomverwonderd te ontdekken

hoe ver nu het gezicht kan zien en niets meer in de weg staat om het onbekende te ontdekken

Luistertips:

Man met de Microfoon: Vanwege een aardappelsalade 

Man met de Microfoon: Knippen 8 euro

Man met de Microfoon: Bankjes

De correspondent: Jouw keuzes zijn een machtig wapen in de klimaatcrisis. 

De correspondent: Zeg eens wat vaker ‘ik weet het niet’. 

De correspondent: Goed nieuws met Joris Luyendijk: Het klimaat, Jelmer Mommers

De Bourgondiërs met Bart van Loo, over de middeleeuwen/ ontstaan van de Nederlanden

Parelradio, documentaire: Wij en de bij 

Parelradio, documentaire: Sterk 

Mooie lente, luister en ontdek het onbekende. Mieke

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Geen idee

‘Geen idee’ is het boek van Jan Warndorff waarin hij het alledaagse leven centraal stelt. Wat hij beschrijft heeft hij filosofie van het boerenverstand genoemd en hij zet dit geheel in het teken van een moraal: ‘Zie van zoveel mogelijk, zo veel mogelijk te houden.’

Door de inleiding werd ik al gegrepen (en was dit aanleiding tot een cadeau, voor een groep kandidaten die hun leiderschapsexpeditie zouden gaan afronden). Inmiddels lees ik het boek voor de 2e keer (even zitten wachten op zoon, die pikte het in en verslond het ook), en raken weer andere passages. Zowel van de hand van de schrijver zelf als van zijn favoriete wijsgeer, José Ortega y Gasset (net als schrijver eerder nog nooit van gehoord).

Afijn, wat ik simpelweg wil zeggen hier…lees dit verrassende en bijzondere boek. Voor wie mij wat volgt of kent weet dat ik kan zeggen: “Kauw er eens wat op”. Dat zeg ik nu graag expliciet voor dit boek, een belangrijk ‘kauw-werk’. Vind ik. Schrijver zelf kan je wellicht helemaal overtuigen, met zijn inleiding van ‘Geen idee’.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Goed gevuld

Het was nat buiten en het bleef nat. Tijd voor dikke sloffen onder een soort van huispak. Tijd voor oppoken van de openhaard. Tijd voor thee, later wijn. En onderwijl genieten van tal van artikelen op verschillende onderzoeksplatformen. Ik heb mijn wenkbrauwen veelvuldig gefronsd, mijn mondhoeken regelmatig omhoog gekruld en huisgenoten getrakteerd op het slaken van kreten, van verbazing of van verwondering. Van top tot teen begin ik goed gevuld de week.

Voor wanneer jij tijd hebt, of neemt, voor dikke sloffen en meer:

Platform Follow the Money

Platform Investico

Platform de Correspondent

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Veerkracht

Voor de laatste intervisie van dit jaar hadden we onszelf de opdracht gegeven om met foto’s antwoord te geven op drie vragen. De een was daarvoor in het eigen archief gedoken, een ander had op straat gemaakte foto’s bij zich en een volgende had bestaande beelden meegenomen.

Het was boeiend om te bekijken wat ieder van ons bij zich had en plezierig om dit met elkaar te delen. Een intervisie met minder woorden ook. Er hoefde wat minder uitgelegd te worden, omdat de beelden al zoveel uitdrukten.

Mijn foto’s had ik hier nu graag bijgevoegd en dan is het suf om te constateren dat ze niet liggen waar ik dacht ze na onze bijeenkomst te hebben neergelegd. Ik kan ze simpelweg even niet vinden.

Eens kijken of ik dan nu kernachtig antwoord kan geven op:

Waarom doe je het werk wat je doet?

Wat maakt het werk voor jou zinvol?

Wanneer twijfel je weleens aan hoe je zinvol je bezig bent en waardoor komt dat dan?

Alles draait voor mij om veerkracht. Ik ben blij als de mensen die ik heb begeleid hun veerkracht hebben opgediept, teruggevonden of ververst. Als dit als nieuw gereedschap wordt ingezet en vermengd wordt met het gereedschap dat ook anderen tot hun beschikking hebben, is mijn werk voor mij extra zinvol.

Mijn twijfel soms gaat om het horen en zien dat al deze ‘materialen’ tezamen niet per se of meteen weerklank vinden. En ze dus niet altijd, wat ik noem, ‘het grotere geheel’ dienen. Dat vergt sowieso, en ook van mij, een lange adem en dan denk ik onmiddelijk aan Jatta, de vrouw naar wie ik mijn bedrijf vernoemd heb. Geduld is een schone zaak en dat vind ik ook. Soms raak je dat echter wat kwijt en dus, als ik zelf twijfel, gaat het net zo goed om het opnieuw opdiepen van mijn eigen veerkracht.

Ik wens je een veerkrachtig 2019, waarin jouw gereedschap je helpt timmeren aan jouw weg en ook andere wegen.

Al heb ik de foto’s uit de opdracht nu niet, deze spreekt voor mij ook. Met welke beelden zou jij de vragen beantwoorden…?

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen