Grand battement

De Keuze van Edith Eva Eger. Lees dit boek. Het is zo mooi, het is zo leerzaam, het is zo…Vul later zelf maar in wat hier nog meer had kunnen staan.

In een blog van een tijd geleden heb ik een keer geschreven dat ik mijn werk doe omdat ik geloof in veerkracht; dat wij op kunnen veren. Dat wordt in dit boek beschreven. En hoe.

Vanaf haar vierde deed mw. Eger aan ballet. Een Grand Battement is een hoge balletschop en menige toespraak voor een groot publiek begint of eindigt zij met zo’n ‘schop’.

Inmiddels is ze bijna 94, wie weet of ze het nu nog doet, maar op haar 91e danste ze nog in Nederland

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Wat hadden we dit nodig

De afgelopen februari week onthouden we vast ook lang. Zo veel blijheid heb ik in een jaar tijd niet meer gehoord en gezien. Het voelde als barmhartig. Alsof ergens geweten werd dat we dit ‘als land’ nodig hadden. Barmhartig betekent letterlijk: het tonen van erbarmen met mensen die het moeilijk hebben.

Ik moet hierbij aan het woord barmhartig(heid) denken omdat ik net vorige week twee in memoriams heb gelezen over Wim Verschuren. Hij was een van de oprichters van de Beweging van Barmhartigheid. Op 26 december afgelopen jaar is hij aan de gevolgen van corona overleden.

Wat wat dat een bijzonder man! In het begin van deze eeuw kwam ik voor een leiderschapsprogrammma vaak bij Zin in Werk en dan kwam ik hem daar regelmatig tegen.

‘Zien, bewogen worden, in beweging komen’. Daar ging het hem om. In het memorium wordt gezegd dat hij dit motto graag vaak aanhaalde om de essentie van ‘barmhartig zijn’, of liever nog, ‘barmhartig worden’ uit te leggen.

Hij liet me altijd lachen als we elkaar in die voormalige kloostergangen tegen het lijf liepen. Met een kwinkslag, een knipoog of een krachtige opmerking liep hij na onze ontmoetingen verder. Vaak genoeg stond ik hem dan nog even glimlachend na te staren. Naast bijzonder was hij ook gewoon heel erg leuk.

Misschien heeft hij ‘vanaf ergens’ ons de sneeuw- en ijspret bezorgd. Omdat hij zag wat we nodig hadden en wellicht een kort lijntje met de natuur heeft. Je weet het maar niet en dat lijkt me ook niet nodig. Barmhartig was het in ieder geval, net als hij was.

Lees over Wim Verschuren en wat hij heeft betekend: Zinnige zinnen – Wim Verschuren en Boom van Barmhartigheid. Wie wil er niet ook zo herdacht worden? Sowieso een vraag om eens wat op te kauwen: wat wil jij dat mensen straks, aan het einde van jouw leven, over jou zeggen en schrijven? Beetje raar einde wellicht maar ja, het leven is nu eenmaal paradoxaal toch.

Magisch licht, vorige week in de Kaapse Bossen in Doorn

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

The right words in the right order can change the world

Amanda Gorman, heb je haar gezien en gehoord tijdens de inauguratie van president Biden? Een dame van 22 die ons The Hill We Climb gaf. Ze eindigde haar indrukwekkende voordracht zo:

When day comes, we step out of the shade aflame and unafraid. The new dawn blooms as we free it. For there is always light. If only we’re brave enough to see it. If only we’re brave enough to be it.

Wat een uitnodiging voor ons allemaal!

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

De stomste vraag en het mooiste antwoord

Jatta, Beautifool Questions, Wonderfool Answers…

Ik hem ‘m niet zelf verzonnen maar dit lijkt me echt een van de stomste vragen van dit jaar (al zijn er alsnog meerdere antwoorden op mogelijk…).

En dan nu, tada tada (wat melig maar zeker nog monter), gooi ik wat balletjes op (melig, zie maar) voor het aankomende jaar (en nu serieus)…

Wat wordt je mooiste antwoord op welke vraag in

?

Fijne feestdagen, hoe anders dan anders ook, en tot gauw, in een vast beter nieuw jaar. En laten we ook wat ‘lockdown-lessen’ vanuit deze bizarre periode daar naartoe loodsen, niet veronachtzamen of anders opnieuw ophalen.

Mieke

 

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Vrolijk

Elke dag zie ik deze kaart staan en elke dag word ik er vrolijk van. Hoe ouder, hoe wijzer, dat zal het zijn…:-)

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Door…

Door de wind
Door de regen
Dwars door alles heen

Opnieuw ontroerd (zie ook september). Nu door Miss Montreal. Ze zong voor Stef Bos, deze keer de middelpuntsman in het programma Beste Zangers.

Een van de deelnemers zei dat zingen voor hem zoiets is “‘alsof je de Nachtwacht gaat schilderen terwijl Rembrandt op de bank zit’. Hartstikke spannend dus.

Ze ging dwars door alles heen. Ze ‘scheurde het nummer aan flarden’ zei de ontvanger.

Door…Miss Montreal

Goede herfst. Samen, dwars door alles heen…

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Een straat in de (september)zon…

“Een straat in de zon en uit een open raam mijn lievelingsmuziek.”

September, een zalige zonnige vrije vrijdag. Mijn man en onze overbuufvriend werken samen in de tuin aan een nieuw terras. Ik hang over de leuning van het dakterras en vraag of mijn muziek niet te hard voor ze staat. “Heerlijk zo”, zegt buurman. En vervolgt: “Ik zag ooit in Utrecht op een muur een tekst staan: ‘Een straat in de zon en uit een open raam mijn lievelingsmuziek’. Vond ik zo mooi. Dat gevoel heb ik nu. Echt lekker dit.”

Die zin en wat hij zegt en voelt doet mij meteen denken aan een andere zin: ‘Hoe als je je met zorgeloosheid kon omringen en dat dat je ruimte was’. Van Bert Schierbeek.

Zo’n vrijdag. Heerlijk zo.

En wat staat er dan lekker hard vandaag? De playlist van Beste Zangers 2020! Een televisie programma dat al heel lang bestaat. Heb het nu net twee keer gezien. In 1e instantie had ik er een oordeel over. Net als de buurman bleek net. Maar vervolgens ontroerde het me. Hem ook, bleek net.

Samen dagen doorbrengend; vertellend en luisterend en vervolgens nummers, van de artiest die in het middelpunt staat, voor hem of haar zingend. Setting: kringzit en vlak voor je neus de collega die je toezingt. Okay, waarom moet dat eigenlijk op tv. Daar kunnen we absoluut veel op afdingen maar daar gaat het me nu niet om.

Het ontroerde me simpelweg. Veel liefdjes en hoe ze voor elkaar gebracht en ontvangen werden. Zeker ‘Sterren tellen’, een nummer van Diggy Dex (Koen Jansen), gezongen door Stef Bos.

Zo mooi. Luister en kijk maar           

Tel, tel, tel…

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Essentie

Sowieso, en misschien in deze tijd nog specifieker, vind ik dit een quote die we tot ons mogen nemen: “Een duurzame ontwikkeling sluit aan op de behoeften van het heden zonder het vermogen van toekomstige generaties om in hun behoeften te voorzien in gevaar te brengen”.

Een uitspraak van Gro Harlem Brundtland, o.a. de eerste vrouwelijke minister-president van Noorwegen en in de tijd van de uitspraak voorzitter van een commissie van de Verenigde Naties die het Brundtland-rapport ‘Our Common Future’ uitbrachten. Volgens Jeroen Smit een heldere vertaalslag van een wereld waarin het draait om ‘ik, hier, nu’ naar een wereld waarin het ook draait om ‘zij, straks, daar’.


Ik las het in het boek van Jeroen Smit ‘Het grote gevecht & het eenzame gelijk van Paul Polman’. De voormalig CEO die het in zijn 10 jaar bij Unilever anders wilde doen.

Quote bedoeld om zeker toch even maar ik hoop wat langer bij stil te staan. Sowieso en zeker in deze tijd. Waar staan we nu en waar willen we naartoe?

Boek absoluut ook een aanrader! Met de ‘flapmensen’ deel ik de woorden over hoe het verteld en geschreven is: spannend, vlot, gedetailleerd en meeslepend.

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Troostrijk

Een beeld zegt meer dan duizend woorden…

Wat roept dit beeld bij jou op in deze bijzondere tijd?

Bij mij komt ‘troostrijk’ naar boven. En ook: zelf en samen, ik en wij, nu en straks.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Solvitur ambulando

Een van de pluspunten van wandelen is dat het ons tijd biedt voor reflectie – op ons leven, op ons lot, op de toestand van de wereld, en dat we al wandelend dingen op een rijtje kunnen zetten. Solvitur ambulando is de klassieke Latijnse omschrijving, het nobele motto van de voetganger. ‘We lossen het op door te wandelen.’

Op 1,5 meter afstand van elkaar, in een nieuwe realiteit. Door zo te wandelen, en überhaupt te wandelen, verandert ook niet meteen de situatie waar we met elkaar in zitten maar ons perspectief erop kan er mogelijk ietwat door verschuiven. Perspectief in de context van wat je op dit moment ziet, als uitzicht, samenhang, kans, toekomst, vooruitzicht, invalshoek, panorama, mogelijkheid.

Ik was vanmiddag enorm dankbaar dat ik de mogelijkheid heb om te kunnen wandelen, samen met een vriend, op die 1,5m van elkaar, in de zon. En dacht ik aan mijn vriendin in Malaga die nu al bijna 30 dagen, elke dag, samen met haar 75+ huisgenoten, 5km door hun appartement rondjes loopt. En aan mijn bonuszoon in India, hem en zijn familie veilig wetend in een fijn huis in een miljoenenstad maar waar je nu juist liever niet buiten komt, omdat social distancing gewoon niet te doen is.
En dat geldt ook voor nog zovelen, in al die Afrikaanse landen waar ik ooit mocht vertoeven. Vandaag denk ik aan Jatta in Gambia, de vrouw naar wie ik mijn bedrijf heb vernoemd. Waar zou zij vandaag van dromen, wat zijn haar angsten, wat ziet zij nu voor zich, als toekomst?

En jij?

Hou het goed (maak mogelijk iets goed), hou het gezond en laat je hart niet op slot gaan.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen