Het kind dat een reus werd…

Zuid-Afrika staat vandaag in het teken van een ‘nationale dag van gebed en reflectie’ ter ere van Nelson Mandela.

Nelson Mandela, de grote vergever.

Toen Mandela in 1994, na de opheffing van de Apartheid, het eerste democratische parlement van Zuid Afrika opende, las hij het gedicht ‘Die kind’ van Ingrid Jonker voor. Zij schreef dit gedicht op haar beurt naar aanleiding van het bloedbad dat de Zuid Afrikaanse politie aanrichtte in de township van Sharpeville in 1960. Meer dan 20.000 inwoners van Sharpeville demonstreerden tegen de pasjeswetten die hen belemmerden in hun bewegingsvrijheid en hen verplichtten om op vordering hun identiteitsbewijs te tonen. De politie schoot op de demonstranten, waardoor 59 doden en vele gewonden vielen.

En zo is er nog zoveel meer gebeurd in Zuid Afrika en gebeurt nog steeds, niet alleen daar, maar overal ter wereld. Mandela heeft ons opgeroepen om reuzen te worden, te zijn en te blijven, omdat hij geloofde dat we tot meer in staat zijn dan we vaak denken. Niet opgeven, geloven in jezelf, in anderen en in je idealen. Dat is wat hij ons mee wilde geven. Wie is er een mooier voorbeeld dan hijzelf!

Maar we kunnen niet allemaal zo’n grote reus worden als Mandela en we hoeven ook niet allemaal zo’n grote reus te zijn als hij was. Iedere groei die we doormaken, iedere stap die we zetten, kan een verandering teweeg brengen in onszelf en de wereld om ons heen.

De laatste maand van het jaar gebruiken we vaak voor bespiegelingen of en hoe we weer in beweging willen komen in het nieuwe jaar. Nu wat onderduiken en dan weer opduiken. Tot volgend jaar.

Het kind

Het kind is niet dood
het kind heft zijn vuist naar zijn moeder
die Afrika schreeuwt de geur schreeuwt
van vrijheid en heide
in de townships van het omsingelde hart

het kind heft zijn vuist naar zijn vader
in de optocht van de generaties
die Afrika schreeuwen de geur schreeuwen
van gerechtigheid en bloed
in de straten van zijn gewapende trots

Het kind is niet dood
noch bij Langa noch bij Nyanga
noch bij Orlando noch bij Sharpville
noch bij het politiebureau van Philippi
waar het ligt met een kogel door zijn hoofd

Het kind is de schaduw van de soldaten
op wacht met geweren pantserwagens en knuppels
het kind is aanwezig bij alle vergaderingen en wetgevingen
het kind loert door de vensters van huizen en in de harten
van moeders
het kind dat alleen maar wilde spelen in de zon bij Nyanga is overal
het kind dat een man is geworden trekt door heel Afrika
het kind dat een reus is geworden trekt door de gehele wereld

Zonder pas

Dank, Ingrid Jonker (1933– 1965)

Dank, Nelson Mandela (1918 -2013)

Nelson Mandela

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie met de tags , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *